اما آنچه كه نزد اهل حق ، حقيقت به شمار مىآيد و از كتاب وسنت نيز روشن مىشود اين است كه شريعت اسلام به هيچ وجه توجه به غير خدا واعتماد وگرايش به غير او را به سالكان راه اجازه نمىدهد ، مگر اين‌كه خود به لزوم آن و انجام آن فرمان داده باشد . والبته شريعت اسلام هيچ چيزى از لوازم سير به سوى خدا و اندكى از آنچه مربوط به سعادت ونيك‌بختى يا شقاوت ونگون‌سارى شود خواه ريز يا درشت ، فروگزار نكرده است بلكه آن را بيان وآشكار ساخته است ، پس هركسى درگرو عمل خويش و هم‌آهنگ با عملش پاداش وكيفر مىيابد . خداوند سبحان مىفرمايد : « وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ » . « 1 » « وَ لَقَدْ ضَرَبْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ » * . « 2 » « قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ » « 3 » . « لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ » « 4 » . و آياتى ديگر ونيز اخبارى از طريق اهل بيت كه مستفيض يا متواتر هستند رسيده است . از آنچه گذشت آشكار مىگردد كه بهره هر كسى از كمال به مقدار متابعتى است كه از شرع دارد . و تو پيش‌تر دانستى كه اين كمال « امرى تشكيكى » و داراى مراتب است ؛ و چه نيكوست اين سخن بعضى از اهل كمال كه گفته است : رها كردن رياضات شرعى و گرايش به رياضت‌هاى شاق ودشوار در حقيقت گريختن از دشوارتر به سوى

--> ( 1 ) . و ما بر تو اين قرآن عظيم را فرو فرستاديم تا حقيقت هر چيز را روشن كند ( و راه دين حق را از راه‌هاى باطل بنمايد ) ( 2 ) . و ما در اين قرآن عظيم براى هدايت مردم از هرگونه مثلى آورديم ( و حقايق را به مثال روشن كرديم ) ( 3 ) . بگو اى پيغمبر صلى الله عليه و آله اگر خدا را دوست مىداريد مرا پيروى كنيد كه خدا شما را دوست دارد ( 4 ) . البته شما را در اقتداى به رسول خدا صلى الله عليه و آله ، چه صبر و مقاومت در برابر دشمن و چه ديگر از اوصاف و افعال نيكو خير و سعادت بسيار است